W maju 1949 roku zakład został przejęty na własność Państwa na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 30 stycznia 1947 roku o upaństwowieniu przedsiębiorstw. Dotychczasowym właścicielom odebrano zarówno nieruchomość przy ul. Zwierzynieckiej, jak i prowadzoną przez nich działalność. Drukarnia funkcjonowała początkowo w ramach Krakowskich Zakładów Graficznych jako zakład nr 17, a od 1951 roku jako samodzielne przedsiębiorstwo pod nazwą “Drukarnia Wydawnicza w Krakowie, P.P.”. Nastąpił okres poważnego rozwoju zakładu: zwiększono zatrudnienie, odnowiono i poszerzono park maszynowy m.in. o falcerki, krajarki i niciarki, wdrożono maszyny wklęsłodrukowe, na których drukowano popularne tygodniki, takie jak. “Przekrój”, “Miś” i “Płomyczek”.

W 1957 roku przy ul. Wadoickiej 8 w Krakowie rozpoczęto budowę nowych hal produkcyjnych o powierzchni 35 tysięcy m2, przeznaczonych dla Drukarni Wydawniczej. Budowa zakładu trwała 12 lat i produkcja została do niego przeniesiona dopiero w 1968 roku. Uroczyste otwarcie nowych budynków i uruchomienie pierwszej linii produkcyjnej odbyło się w czerwcu 1969 roku, podczas ogólnopolskich obchodów Dnia Drukarza. Stary budynek drukarni przy ul. Zwierzynieckiej został zburzony, a zabytkowe wyposażenie zniszczone. Zaginęła również większość dokumentacji oraz książki, wydrukowane w Drukarni Anczyca w XIX i pierwszej połowie XX wieku.

Lata 70-te XX. wieku w historii drukarni to stałe poszerzanie wydziałów produkcyjnych, wzrost produkcji do ok. 12 milionów książek rocznie, wzrost zatrudnienia do 1500 osób (1973), likwidacja techniki druku typograficznego, którą zastąpił offset, liczne nagrody za osiągnięcia ilościowe i jakościowe w produkcji. Drukarnia Wydawnicza stała się jednym z największych i najważniejszych zakładów poligraficznych w kraju. Była również jedynym zakładem w Polsce, w którym wprowadzono technologię druku fleksograficznego do produkcji opakowań oraz jednym z nielicznych, który wykonywał produkcję na eksport. Do Drukarni Wydawniczej został włączony wydział chemigrafii i rotograwiury Drukarni Narodowej, a następnie załoga Drukarni Prasowej i Zakładu nr 4 Krakowskich Zakładów Graficznych.

W 1981 roku drukarnia powróciła do swych przedwojennych korzeni, zmieniając nazwę na “Drukarnia Wydawnicza im. Władysława Ludwika Anczyca” (zarządzenie Ministra Kultury i Sztuki nr 30 z dnia 14.11.1981).